از هر ۱۰۰۰ کودک، ۶ نفر درگیر ASD می­شوند که بیشتر آن­ها هم پسر هستند. ASD بر سه بخش متفاوت از زندگی کودک تاثیر می­گذارد – تعاملات اجتماعی، ارتباطات (هم کلامی و هم غیر کلامی) ، و رفتارها و تمایلات

پژوهشی جدید با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) نشان می دهد که مبتلایان به اختلال طیف اوتیسم (ASD)،مهار عصبی ضعیف ­تری را در کورتکس بینایی خود دارند.

تصویر: fMRI به تشخیص مهار عصبی در اوتیسم کمک می­کند

محققین در دانشگاه مینسوتا (UMN، مینیاپلیس، ایالات متحده ی آمریکا)، دانشگاه واشنگتن (UW، سیاتل، ایالات متحده ی آمریکا) و سایر انستیتوها، از بررسی رفتار و fMRI در ۲۸ فرد مبتلا به ASD دریافتند که آن­ها در مقایسه با ۳۵ فردی که از لحاظ عصبی عادی بودند، ادراک قوی تری نسبت به محرک­های بزرگ در حال حرکت داشتند.

در این افراد پاسخ مغز در کورتکس بینایی اولیه (EVC) و کمپلکس تمپورال میانی انسان (hMT+) نشان دهنده­ی تضعیف مهار عصبی بود، در حالی­که در بررسی همزمان با اسپکتروسکوپی رزونانس مغناطیسی (MRS)، نشانه­ای از تفاوت در سیگنال­های نوروترنزمیتری دیده نشد.

این محققین مدلی محاسباتی ساختند که می­توانست مشاهداتشان و نیز برخی از یافته­­های پیشین آن­ها را توجیه کند.

این مدل در برگیرنده ی نرمالیزاسیون قِسمی و top-down gain محدودتر است که برای مثال می­تواند به گستره­ی توجه محدودتری منتج شود.

بنابراین مهار نورونی ضعیف­تر که در عملکرد بینایی و fMRI در مبتلایان به ASD دیده می­شود را نیز می­توان به تفاوت­های موجود در پردازش top-down نسبت داد. این پژوهش در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۰ در ژورنال Nature Communications منتشر شد.

دکتر مایکل پال شالمو (PhD) نویسنده­ی ارشد پژوهش از دپارتمان روانپزشکی UMN گفت: “کار ما نشان می­دهد که در مبتلایان به ASD ممکن است تفاوت­هایی در نحوه­ی تمرکز بر روی اشیا در دنیای بصری وجود داشته باشد که می­تواند تفاوت های مشهود در پاسخ های عصبی آن ها را توجیه کند و نیز با علائمی مانند هایپرسنسیتیویتی حسی مرتبط باشد.

 top – down neural gain محدودتر، برای مثال می­تواند منعکس کننده­ی تفاوت­های ذاتی در توجه فضایی (spatial attention) باشد؛ افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است در مقایسه با افرادی که سیستم عصبی نرمال دارند، گستره­ی توجه محدودتری داشته باشند.”

از هر ۱۰۰۰ کودک، ۶ نفر درگیر ASD می­شوند که بیشتر آن­ها هم پسر هستند. ASD بر سه بخش متفاوت از زندگی کودک تاثیر می­گذارد – تعاملات اجتماعی، ارتباطات (هم کلامی و هم غیر کلامی) ، و رفتارها و تمایلات. سه نوع اصلی این اختلالات، سندروم اسپرگر، اختلال تکاملی گسترده ی ناشناخته (PDD-NOS)، و اختلال اوتیستیک می­باشد. DSM-5 همچنین دو بیماری نادر اما شدید و مشابه اوتیسم، یعنی سندروم رت و اختلال انسجام گسیختگی کودکی (CDD) را در این دسته قرار داد.

منتشر شده در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۲۰

  • نویسنده : parsxray
  • منبع خبر : parsxray